Ana B'Koach

 Dzisiaj 17 grudnia, gdyby nie niedzielny formularz Mszy Świętej cały Kościół czytałby Rodowód Jezusa Chrystusa, zawarty w Ewangelii Św. Mateusza. Jednak odwołanie do Rodowodu znajduje się również w dzisiejszej Godzinie Czytań. Jak pamiętamy zaczyna się on od Abrahama, kończy się na Józefie Sprawiedliwym. W centrum tegj genealogii symbolicznej stoi liczba 14. Liczba króla Dawida - DWD w zapisie hebrajskim ma bowiem taką wartość liczbową."Tak więc w całości od Abrahama do Dawida jest czternaście pokoleń; od Dawida do przesiedlenia babilońskiego czternaście pokoleń; od przesiedlenia babilońskiego do Chrystusa czternaście pokoleń" (Mt 1, 17). Jest to oczywiście potwierdzenie, że Chrystus jest potomkiem Dawida, obiecanym Mesjaszem, różdżką z pnia Jessego.

Jednakże pod tymi wartościami numerycznymi, przypominającymi kabałę, kryje się jeszcze jedna ważna wartość liczbowa. Otóż jeżeli zsumujemy pokolenia: 14+14+14 wyjdzie nam liczba 42. Liczba znowu niezwykle ważna w czasach mniej więcej współczesnych Chrystusowi. Jest to liczba kojarzona głównie z modlitwą Ana B'Koach ułożoną ok. II w. po Chr. przez rabina Nehunaya Ben HaKanaha (jednak Żydzi ortodoksyjni z Chabad Lubavidsh twierdzą, że autor jest nieznany). Modlitwa ta odmawiana jest podczas liturgii Kabbalat Shabbat (czyli rozpoczęcie szabatu w piątek wieczorem przed kolacją szabasową). Jest ona odmawiana po recytacji psalmów 95-99 i 29. Stanowi ukoronowanie tych modlitw, a także medytacyjną refleksję na temat sześciu dni stworzenia. W rodowodzie Jezusa możemy więc stwierdzić ukryte odwołanie do pierwszego rozdziału Genesis.

42 słowa Ana B'Koach są podzielone na 7 wersetów, każdy wers składa się z sześciu słów, zaś pierwsze litery każdego słowa rozpoczynającego poszczególne wersety układają się w akrostych zwierający tajemne Boże Imię. Ana B='Kaoch ma również znaczenie kabalistyczne. Każdy z wersów odnosi się do drzewa życia.
Luźne tłumaczenie brzmi następująco:

"Proszę, mocą swej prawicy uwolnij ten lud,
Przyjmij pieśń swojego ludu,
umocnij nas, oczyść nas, o Straszliwy
Proszę, o Potężny, łaknących Twej wyjątkowości
strzeż jak oka w głowie
Błogosław ich, oczyść ich,
łaskami swej sprawiedliwości zawsze wynagradzaj
Niepokonany, Święty, w swej wielkiej dobroci
prowadź swój lud
Jedyny, Dumny, zwróć się ku swemu ludowi,
który pamięta o Twej świętości
Przyjmij nasze błagania i usłysz nasze wołanie,
Ty znasz tajemnice."

Każdy z 7 wersów odnosi się do siedmiu niższych sefirot (emanacji Boga według kabay)Są to kolejno od pierwszego wersu: Chesed (Miłość), Gewura (Srogość), Tiferet (Harmonia) Necach (Zwycięstwo), Hod (Chwałą), Jesod (Fundament), Malchut (królestwo). Te siedem prowadzą człowieka do trzech wyższych sefirot: keter, chochma ibina, które oznaczają Bożą obecność i Jego Intelekt. Również każdy wers ma związek z kolejnymi dniami tygodnia. Jest to wyraźny związek z symbolicznym wędrowaniem duszy ku wyższym sferom. Można jeszcze wspomnieć, że w Biblii liczba 42 jest liczbą kolejnych odcinków 40 letniej wędrówki Izraela przez pustynię, opisanej w 33 rodziale Księgi Liczb i skomentowanej symbolicznie przez Orygenesa, jako proces nawracania i zjednoczenia z Bogiem.

W genealogii Jezusa widzimy ukryte przesłanie zawierające proces stworzenia świata i odkupienia duszy.

Ks. Łukasz Szlak