W duchu i mocy Eliasza.
Już kilka razy w czytaniach mszalnych adwentu (m. in. piątek II Tygodnia Adwentu oraz wtorek III Tygodnia Adwentu) pojawia się postać Eliasza. Nowy Testament cytuje ostatnie proroctwo spisane w Księdze Proroka Malachiasza: "Oto posyłam wam proroka Eliasza. On zwróci serca ojców ku synom". (Ml 3, 23-24). Majmonides twierdzi, że to przyjście Eliasza nastąpi przed przyjściem Mesjasza. Prorok ma zwiastować ziemi pokój (zob. Hilkhot Melachim 12, 2). Niestety, po tym zwiastowaniu zacznie się od wojna Goga i Magoga przeciw Świętym (wraz z Armagedonem etc zob. Księga Ezechiela, Apokalipsa Św. Jana), następnie Sąd Ostateczny.
Jak zaświadcza Ewangelia słowami Jezusa: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim jak chcieli" (zob. Mt 17, 10-13). Czy w takim razie to koniec misji Eliasza, czy też proroków w jego duchu i mocy? We wszystkich religiach trwa przekonanie, że Eliasz w 'jakiejś formie' jeszcze się objawi. Księga Apokalipsy Św. Jana w 12 rozdziale wspomina Dwóch Świadków, którzy prorokują obleczeni w wory pokutne, a ich nauczanie zadaje wiele katuszy mieszkańcom ziemi. Gdy ktoś próbuje przeciw nim wystąpić pochłania go ogień. Mają władzę zamknąć niebiosa i zsyłać plagi. Są niby dwie oliwki przed ołtarzem Bożym. (Zob. Ap 11, 3-12). Cechy tych postaci wskazują niedwuznacznie na Mojżesza i Eliasza. Sam Eliasz lub ponownie ktoś w duchu Eliasza, niczym św. Jan Chrzciciel ma pojawić się w czasach ostatecznych aby prorokować. Zostanie zamordowany w Jerozolimie(?) wraz z towarzyszem, lecz obydwaj zmartwychwstaną.
Warto więc przyjrzeć się tej apokaliptycznej misji eliaszowej. Po pierwsze, ma on zwrócić serca ojców ku synom. Nie jest to zadanie łatwe, zawłaszcza gdy obserwujemy bunt młodych pokoleń przeciw zastanemu światu (cóż dopiero powiedzieć o czasach późniejszych). Nasze czasy charakteryzuje kryzys ojcostwa, który rzutuje oczywiście negatywnie na religię, gdyż automatycznie wielu z nas przenosi obraz swojego ojca na Boga. Często gdy chcemy leczyć to schorzenie terapią na bazie Słowa bożego odwołujemy się do Nowego Testamentu, gdzie Bóg jest Bogiem kochającym, bliskim, miłosiernym, spełniającym nasze prośby, Tym który wzywa nas po imieniu, ma dla nas 'plan na życie'. Tymczasem gdy spojrzymy do Starego Testamentu relacje ojciec-syn, nie przedstawiają się zbyt różowo. Pierwszy przykład Abrahama po próbie ofiary z własnego syna - Izaaka. Gdy przeczytamy wers dziewiętnasty 22 rozdziału, który opisuje ofiarę na Górze Moria, możemy przeoczyć ciekawy fakt - Abraham powrócił wędrując ze swoimi sługami do Beer-Szeby, jednak Izaak nie jest wspomniany... Inne przykłady fatalnych relacji ojciec - syn?
Pijany od wina Noe został wyśmiany przez Chama; Jakub smutny przez utratę syna Józefa, żył niezwykle krótko w stosunku do swych ojców (Rdz 47, 9). Ruben sypiał z drugorzędną żoną swego ojca; Mojżesz chwilowo wygnał swych synów nieżydowskiego pochodzenia; Aron po pochłonięciu synów przez ogień był w stanie depresji; Podobnie Heli po utracie synów ginie śmiercią tragiczną; Król Dawid został na pewien czas wygnany i zdetronizowany przez swego syna Abszaloma.
Mający zwrócić serca ojców ku synom Eliasz jest przez swego ucznia Elizeusza określony mianem ojca: " Ojcze mój, ojcze mój, rydwanie Izraela i jego jeźdźcze". Jednak Eliasz jest szorstkim ojcem. Gdy powołuje Elizeusza na proroka (1Krl 19), ten ostatni prosi go o możliwość wyprawienia uczty by pożegnać się przede wszystkim z ojcem właśnie, Eliasz wprawdzie godzi się, jednak ponagla go by nie zwlekał z misją prorocką. Eliasz, prorok jak ogień, prorok gwałtowny, który nie wahał się wymordować 400 proroków Baala, zwróci pokojowo serca ojców ku synom. Tym właśnie charakteryzuje się zwiastun epoki mesjańskiej. Zanim przyjdzie Dzień Sadu straszny i palący jak ogień, Eliasz ukaże ludziom Boga, który jest jak lekki powiew wiatru (2 Krl 19, 12). To objawienie Eliasz osiągnie dopiero wtedy, gdy odcięty od ludzi będzie pragnął śmierci, karmiony przez symbolizujące śmierć kruki.
Według tradycji żydowskich biblijnych (Mądrość Syrracha) i pozabiblijnych Eliasz ma powrócić w erze mesjańskiej by dokonać następujących dzieł. 1. Odnowić pokolenia Izraela (m. in. przywrócić czystość tym rodzinom, których czystość krwi była wątpliwa). 2. Miał pogodzić wszystkich polemizujących ze sobą uczonych w Piśmie, dając ostateczną wykładnię Pism. Jego działalność ma trwać trzy dni bezpośrednio przed Mesjaszem. Pierwszego dnia będzie opłakiwał zniszczoną Palestynę zakończy swój lament słowami: "pokój niech będzie na ziemi". W następnych dwóch dniach będzie głosił słowa pocieszenia. Wraz z dźwiękiem trąby Michała Archanioła Eliasz pojawi się wśród żydów, którzy poproszą go o wskrzeszenie zmarłych - będzie to próba jego misji.
Eliasz uczyni również siedem cudów: przyprowadzi przed oblicze Mesjasza pokolenia, które wymarły w trakcie wędrówki przez pustynię; Korah (buntownik powstanie wraz z towarzyszami z ziemi); wskaże wszystkim Mesjasza, objawi trzy rzeczy zaginione z Pierwszej Świątyni: Arkę Przymierza, naczynie z manną i naczynie z olejem Arona. Ukaże również berło otrzymane od Boga; skruszy góry skaliste niczym słomę. Wreszcie objawi wielką tajemnicę. Przy sądzie, którego dokona Mesjasz, Eliasz trzy razy zadmie w trąbę. Na pierwszy głos trąby pojawi się pierwotne boskie światło, na drugi powstaną wszyscy umarli, na trzeci objawi się Boża Chwała. W końcu na oczach Boga zabije Samaela (Anioła Śmierci).
Wykorzystano:
https://www.thetorah.com/.../can-elijah-reconcile-fathers...
https://jewishencyclopedia.com/articles/5634-eliah
Ks. Łukasz Szlak
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz